Wstecz
Prawo spadkowe

Prawo właściwe dla rozwodu i separacji - regulacje Rozporządzenia Rzym III

Celem Rozporządzenia Rzym III jest zapewnienie obywatelom państw członkowskich UE jasnych zasad ustalania prawa jakiemu podlega rozwód i separacja prawna oraz zapobieżenie sytuacjom, w których jedno z małżonków wnosi pozew o rozwód, ubiegając współmałżonka, aby zagwarantować sobie tym samym zastosowanie w postępowaniu określonego systemu prawa, który uznaje za korzystniejszy z punktu widzenia własnych interesów.

Zakres zastosowania:

Rozporządzenie zawiera przepisy pozwalające określić jakie prawo jest właściwe do oceny zasadności powództwa o rozwód oraz separację. Nie ma natomiast zastosowania do rozpoznania kwestii, które zazwyczaj są rozstrzygane przez sądy europejskie podczas takich postępowań tj. obowiązku alimentacyjnego, podziału majątku wspólnego małżonków, innych kwestii majątkowych czy odpowiedzialności rodzicielskiej. Rozporządzenie to nie ma również zastosowania do: oceny zdolności do czynności prawnych, istnienia małżeństwa, unieważnienia małżeństwa, nazwiska małżonków, majątku powierniczego oraz dziedziczenia.

Wybór prawa:

Małżonkowie mogą umówić się co do wyboru prawa właściwego w przypadku rozwodu i separacji prawnej niemniej jednak wybór jest ograniczony do czterech systemów:

prawa państwa, w którym małżonkowie mają miejsce zwykłego pobytu w chwili zawierania umowy,
prawa państwa, w którym małżonkowie mieli ostatnio miejsce zwykłego pobytu, o ile w chwili zawierania umowy jedno z nich nadal tam zamieszkuje,
prawa państwa, którego obywatelem w chwili zawierania umowy jest jedno z małżonków,
prawa państwa sądu orzekającego.
Przesłanki ważności umowy:

Umowę należy sporządzić na piśmie, opatrzyć datą oraz podpisać. Istnieje również możliwość sporządzenia umowy w formie elektronicznej, środek komunikacji musi jednak umożliwiać trwały zapis takiej umowy. Jeżeli jednak prawo państwa, w którym w chwili zawierania umowy oboje małżonkowie mają miejsce zwykłego pobytu, przewiduje dodatkowe wymogi formalne dla tego typu umów, wymogi te również musza zostać spełnione.

Niedokonanie wyboru prawa przez małżonków:

W przypadku niedokonania przez małżonków wyboru prawa właściwego rozwód i separacja prawna podlegają prawu państwa:

a) w którym małżonkowie mają miejsce zwykłego pobytu w momencie wytoczenia powództwa; a w przypadku braku takiegoż

b) w którym małżonkowie mieli ostatnio miejsce zwykłego pobytu, pod warunkiem że okres zwykłego pobytu nie zakończył się wcześniej niż rok przed wytoczeniem powództwa, o ile w momencie wytoczenia powództwa jedno z nich nadal tam zamieszkuje; a w przypadku braku takiegoż

c) którego obywatelami są oboje małżonkowie w chwili wytoczenia powództwa; a w przypadku braku takiegoż

d) w którym wytoczono powództwo.

 

Kiedy sąd nie zastosuje Rozporządzenia Rzym III?

Stosowanie przepisów prawa wyznaczonego jako właściwego na mocy Rozporządzenia Rzym III może zostać wyłączone, gdy jest ono sprzeczne z porządkiem publicznym państwa sądu orzekającego. Poprzez porządek publiczny należy rozumieć podstawowe wartości na których opiera się sytnem prawny danego kraju. Do wartości tych należą między innymi: zasada równego traktowania kobiet i mężczyzn, zakaz dyskryminacji ze względu na wyznanie, rasę, narodowość, wykształcenie.

Terytorialny zasięg Rozporządzenia Rzym III

Rozporządzenie Rzym III ma zastosowanie tylko w niektórych krajach UE, a mianowicie w Belgii, Bułgarii, Luksemburgu, Niemczech, Hiszpanii, Francji, Austrii, Portugalii, Rumunii, Słowenii, we Włoszech, na Łotwie, na Węgrzech, na Malcie.

 

#prawowłaściwe #rozwód #sepracja #wybórprawa #krajeUE #RozporządzenieRzymIII #umowa #adviser1989 #AdviserArmknecht&Partners

 

Sprawdź pozostałe nasze wpisy

Wstecz
Prawo pracy
Skutki porzucenia pracy przez pracownika

Zdarzają się sytuacje, w których pracownik z dnia na dzień porzuca pracę. Po prostu przestaje wykonywać swoje pracownicze obowiązki, jest nieobecny w pracy bez usprawiedliwienia, tzn. jego nieobecność nie wynika z urlopu, zwolnienia lekarskiego, ani innej okoliczności niemożności wykonywania pracy uznanych przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.

Czytaj dalej
Prawo morskie 16.04.2024
[Prawo morskie / maritime law] Pojęcie "transportu morskiego" w orzecznictwie - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 maja 2023 r.

[Prawo morskie] W dniu 17 maja 2023 r. Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie w sprawie pod sygn. akt I SA/Gd 212/23 dokonał sądowej wykładni pojęcia "transportu morskiego", które znajduje potwierdzenie w pojęciu statku morskiego zdefiniowanym dla potrzeb prawa morskiego. Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił, że sposób rozumienia pojęcia "transport morski" znajduje potwierdzenie w pojęciu statku morskiego zdefiniowanym dla potrzeb prawa morskiego. Zgodnie z treścią art. 2 § 1 oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski (Dz. U. z 2018 r. poz. 2175 z późn. zm.), statkiem morskim jest każde urządzenie pływające przeznaczone lub używane do żeglugi morskiej, a morskim statkiem handlowym jest statek przeznaczony lub używany do prowadzenia działalności gospodarczej, a w szczególności do: przewozu ładunku lub pasażerów, rybołówstwa morskiego lub pozyskiwania innych zasobów morza, holowania, ratownictwa morskiego, wydobywania mienia zatopionego w morzu, pozyskiwania zasobów mineralnych dna morza oraz zasobów znajdującego się pod nim wnętrza Ziemi. prawo morskie kancelaria trójmiasto Gdańsk Gdynia Sopot prawo logistyczne prawo transportowe prawnik radca prawny On May 17, 2023, the Administrative Court in Gdańsk in the case under ref. no. No. I SA/Gd 212/23 provided a judicial interpretation of the concept of "maritime transport", which is confirmed by the concept of a seagoing vessel defined for the purposes of maritime law. The Administrative Court in Gdańsk determined that the understanding of the concept of "maritime transport" is confirmed by the concept of a seagoing vessel defined for the purposes of maritime law. Pursuant to art. 2 § 1 and art. 3 § 2 of the Act of September 18, 2001 - Maritime Code (Journal of Laws of 2018, item 2175, as amended), a seagoing vessel is any floating device intended or used for maritime navigation, and a seagoing merchant vessel is a ship intended or used for conducting business activities, in particular for: transporting cargo or passengers, sea fishing or obtaining other marine resources, towing, sea rescue, recovery of property submerged in the sea, obtaining mineral resources of the seabed and the resources of the interior beneath it Earth.Law firm ADVSIER Armknecht & Partners attorneys at law Poland

Czytaj dalej