Zarząd majątkiem dziecka ograniczony jest przez cel tego zarządu. Jak wyżej wspomniano, celem tym jest wykonywanie praw i obowiązków dziecka, których dziecko samo nie może wykonywać, co winno następować z dochowaniem reguł należytej staranności (art. 101 § 1 k.r.o.) oraz z uwzględnieniem dobra dziecka (art. 95 § 3 k.r.o.). Zaznaczyć przy tym należy, że podjęcie przez rodziców czynności zarządu sprzecznej z tym celem nie powoduje per se, że czynność ta będzie nieważna. Konsekwencją takiego zachowania może być jednak ponoszenie przez rodziców wobec dziecka odpowiedzialności odszkodowawczej (art. 471 k.c.; w konkretnych okolicznościach zachowanie rodziców może być potraktowane również jako delikt, co rodziłoby odpowiedzialność w oparciu o art. 415 i n. k.c. w zw. z art. 443 k.c.). Ponadto rodzicom naruszającym zasady sprawowania zarządu majątkiem dziecka grożą konsekwencje wynikające z art. 109–111 k.r.o., a więc z pozbawieniem władzy rodzicielskiej włącznie. (Szymon Romanow, Zarząd majątkiem dziecka sprawowany przez rodziców, Transformacje prawa prywatnego 1/2021)
Jeżeli, dokonując obrotu dochodami, rodzice wyrządzili szkodę w substancji majątku dziecka (np. w drodze niestarannych inwestycji) bądź na osobie dziecka (np. przeznaczając dochód na zakup dla dziecka używek), ponoszą odpowiedzialność na zasadach ogólnych, a wykorzystanie dochodów dziecka podczas wyrządzania mu szkody nie mogłoby być traktowane jako okoliczność zwalniająca – ponieważ w tym przypadku dobrem podlegającym ochronie nie jest dochód jako taki, lecz osoba dziecka bądź substancja jego majątku. (Anna Sylwestrzak, Zarząd dochodami z majątku dziecka, Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Społeczny Rok LXXX-zeszyt 4-2018)
Zgodnie z art 30 §1 k.r.o oboje małżonkowie są odpowiedzialni solidarnie za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z nich w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie definiuje zwrotu „zwykłe potrzeby rodziny” . Przyjmuje się, że należą do nich powtarzające się przeciętne potrzeby dotyczące między innymi mieszkania, wyżywienia, ubioru czy ochrony zdrowia członków rodziny. W ich granicach mieści się zaspokajanie potrzeb każdego z małżonków oraz wspólnych małoletnich dzieci. (M. Fras [w:] Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, red. M. Habdas, Warszawa 2021, art. 30.)
Moim zdaniem w naszej sprawie występuje solidarna odpowiedzialność rodziców względem dziecka za nieprawidłowy zarząd majątkiem. Podstawa prawna art. 471 kc. w zw. z art. 101 §1 kr.o w zw. z art. 95 §3 k.r.o. w zw. z art 30 k.r.o. Uważam że zakup biletów był zwykłą potrzebą rodziny zaspokajającą potrzeby dziecka, więc jeśli państwo byli małżonkami to art. 30 k.r.o. ma moim zdaniem zastosowanie.
Polska do początku miesiąca sierpnia bieżącego roku powinna implementować unijne regulacje w zakresie prawa pracy, konkretnie dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1152 z 20 czerwca 2019 r. w sprawie przejrzystych i przewidywalnych warunków pracy w Unii Europejskiej oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającej dyrektywę Rady 2010/18/UE. Zmiany obejmą m.in. takie sprawy jak: urlop opiekuńczy, wydłużenie urlopu rodzicielskiego, urlop „tacierzyński”, zasiłek macierzyński, elastyczna praca, zmiana długości umów o pracę na okres próbny, przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony, praca u kilku pracodawców. | ADVISER Armknecht & Partners, Kancelaria gdynia prawo pracy, prawo pracy, umowa o pracę, kancelaria prawa pracy gdynia, kancelaria adviser
Zdatność statku do żeglugi oraz dobra praktyka morska stanowią fundament odpowiedzialności kapitana za bezpieczne przeprowadzenie podróży morskiej. Obowiązki te nie ograniczają się do formalnego posiadania certyfikatów i dokumentów, lecz obejmują bieżącą ocenę stanu technicznego, organizacyjnego i personalnego statku, sprawowanie nadzoru nad załogą oraz podejmowanie racjonalnych decyzji zgodnych z zawodowym standardem „sumiennego kapitana”. W praktyce prawnej zakres tych obowiązków nabiera szczególnego znaczenia w kontekście inspekcji, audytów oraz odpowiedzialności administracyjnej, cywilnej i ubezpieczeniowej. adviser kancelaria prawna GDYNIA GDAŃSK SOPOT ARMKNECHT BARTOSZ www.adviser.law prawo morskie kancelaria prawo morskie kancelaria prawo morskie prawnik prawnik morski odpowiedzialność kapitana statku porada prawna roszczenia morskie odpowiedzialność prawna prawo morskie odpowiedzialność prawna kapitana statku reprezentacja izba morska prawnik prawo morskie radca prawny prawo morskie adwokat prawo morskie Maritime law firm, maritime law firm, maritime law lawyer, maritime lawyer, ship captain's liability, legal advice, maritime claims, legal liability, maritime law, legal liability of the ship captain, representation, maritime chamber, maritime law lawyer, legal advisor, maritime law attorney, maritime law maritime law legal counsel maritime lawyer maritime attorney at law maritime attorney-at-law shipping lawyer shipping attotney attotney gdynia Zdatność statku do żeglugi oraz dobra praktyka morska stanowią fundament odpowiedzialności kapitana statku za bezpieczne przeprowadzenie podróży morskiej. W praktyce prawo morskie nakłada na kapitana obowiązek zachowania obiektywnego standardu należytej staranności, obejmującego nie tylko formalne certyfikaty, lecz także bieżącą ocenę stanu technicznego, organizacyjnego i personalnego statku, nadzór nad załogą oraz podejmowanie racjonalnych decyzji operacyjnych. Zakres ten ma kluczowe znaczenie dla odpowiedzialności prawnej kapitana statku, w szczególności w postępowaniach przed organami administracji morskiej, w sporach dotyczących roszczeń morskich, w toku reprezentacji przed izbą morską, a także w relacjach z ubezpieczycielami. Artykuł został przygotowany przez Adviser Kancelaria Prawna ARMKNECHT BARTOSZ – prawo morskie, świadczącą porady prawne oraz reprezentację w sprawach z zakresu odpowiedzialności prawnej w prawie morskim w lokalizacjach Gdynia, Gdańsk i Sopot (www.adviser.law). Seaworthiness of the vessel and good seamanship form the cornerstone of a shipmaster’s responsibility for the safe conduct of a maritime voyage. In practice, maritime law imposes on the master an objective standard of due diligence, which goes beyond the formal possession of certificates and documentation and includes the ongoing assessment of the vessel’s technical, organizational and manning condition, supervision over the crew, and the making of rational operational decisions. These duties are of key importance for the legal liability of the shipmaster, in particular in proceedings before maritime authorities, in disputes concerning maritime claims, in the course of representation before a maritime chamber, as well as in relations with insurers. This article has been prepared by Adviser Kancelaria Prawna ARMKNECHT BARTOSZ – maritime law, providing legal advice and legal representation in matters of legal liability under maritime law in Gdynia, Gdańsk and Sopot (www.adviser.law).
Wstecz 
