Odpowiedzialność za zarząd majątkiem dziecka

            Zarząd majątkiem dziecka ograniczony jest przez cel tego zarządu. Jak wyżej wspomniano, celem tym jest wykonywanie praw i obowiązków dziecka, których dziecko samo nie może wykonywać, co winno następować z dochowaniem reguł należytej staranności (art. 101 § 1 k.r.o.) oraz z uwzględnieniem dobra dziecka (art. 95 § 3 k.r.o.). Zaznaczyć przy tym należy, że podjęcie przez rodziców czynności zarządu sprzecznej z tym celem nie powoduje per se, że czynność ta będzie nieważna. Konsekwencją takiego zachowania może być jednak ponoszenie przez rodziców wobec dziecka odpowiedzialności odszkodowawczej (art. 471 k.c.; w konkretnych okolicznościach zachowanie rodziców może być potraktowane również jako delikt, co rodziłoby odpowiedzialność w oparciu o art. 415 i n. k.c. w zw. z art. 443 k.c.). Ponadto rodzicom naruszającym zasady sprawowania zarządu majątkiem dziecka grożą konsekwencje wynikające z art. 109–111 k.r.o., a więc z pozbawieniem władzy rodzicielskiej włącznie. (Szymon Romanow, Zarząd majątkiem dziecka sprawowany przez rodziców, Transformacje prawa prywatnego 1/2021)

            Jeżeli, dokonując obrotu dochodami, rodzice wyrządzili szkodę w substancji majątku dziecka (np. w drodze niestarannych inwestycji) bądź na osobie dziecka (np. przeznaczając dochód na zakup dla dziecka używek), ponoszą odpowiedzialność na zasadach ogólnych, a wykorzystanie dochodów dziecka podczas wyrządzania mu szkody nie mogłoby być traktowane jako okoliczność zwalniająca – ponieważ w tym przypadku dobrem podlegającym ochronie nie jest dochód jako taki, lecz osoba dziecka bądź substancja jego majątku. (Anna Sylwestrzak, Zarząd dochodami z majątku dziecka, Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Społeczny Rok LXXX-zeszyt 4-2018)

            Zgodnie z art 30 §1 k.r.o oboje małżonkowie są odpowiedzialni solidarnie za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z nich w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie definiuje zwrotu „zwykłe potrzeby rodziny” . Przyjmuje się, że należą do nich powtarzające się przeciętne potrzeby dotyczące między innymi mieszkania, wyżywienia, ubioru czy ochrony zdrowia członków rodziny. W ich granicach mieści się zaspokajanie potrzeb każdego z małżonków oraz wspólnych małoletnich dzieci. (M. Fras [w:] Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, red. M. Habdas, Warszawa 2021, art. 30.)

            Moim zdaniem w naszej sprawie występuje solidarna odpowiedzialność rodziców względem dziecka za nieprawidłowy zarząd majątkiem. Podstawa prawna art. 471 kc. w zw. z art. 101 §1 kr.o w zw. z art. 95 §3  k.r.o. w zw. z art 30 k.r.o. Uważam że zakup biletów był zwykłą potrzebą rodziny zaspokajającą potrzeby dziecka, więc jeśli państwo byli małżonkami to art. 30 k.r.o. ma moim zdaniem zastosowanie.