Wstecz
Prawo przedsiębiorców

Przedsiębiorca jako konsument

Jeśli jesteś konsumentem lub przedsiębiorcą, który dokonuje zakupów niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, czyli nie pobiera rachunku czy faktury na dane firmowe przedsiębiorcy, to przysługują ci wszystkie prawa konsumenckie.

Regulacje dotyczące nowego rodzaju podmiotu jakim jest „przedsiębiorca, do którego stosuje się przepisy dotyczące konsumentów”
Definicja konsumenta – art. 221 k.c. – Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.
Definicja przedsiębiorcy – art. 431 k.c. – Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.


Trzecia kategoria podmiotów


Przedsiębiorca do którego stosuje się przepisy dotyczące konsumentów (przedsiębiorca chroniony jak konsument) – definicja utworzona na bazie szeregu przepisów – Osoba fizyczna zawierająca umowę bezpośrednio związaną z jej działalnością gospodarczą, gdy z treści tej umowy wynika, że nie posiada ona dla niej charakteru zawodowego, wynikającego w szczególności z przedmiotu wykonywanej przez nią działalności gospodarczej, udostępnionego na podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.


Zmiany pojawiające się w ustawie z dnia 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych:
Przepisami o ochronie konsumentów został objęty przedsiębiorca, który:
• jest osobą fizyczną,
• zawiera z innym przedsiębiorcą umowę związaną bezpośrednio z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą lub zawodową, lecz nieposiadającą dla niej charakteru zawodowego.


Ocena charakteru zawodowego będzie określana na podstawie rodzaju działalności wskazanej w CEIDG. Ochrona takiego przedsiębiorcy będzie dotyczyć stosowania klauzul abuzywnych, rękojmi za wady rzeczy oraz uprawnienia do odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa. Mimo tej ochrony, taki przedsiębiorca nie będzie objęty ochroną UOKiKu.


Wybrane zmiany dotyczące relacji przedsiębiorca/przedsiębiorca chroniony jak konsument:
• rękojmia – rozszerzenie zastosowania przepisu na nowy podmiot:
▪ art. 5564 k.c. – przedsiębiorca chroniony jak konsument może wykonywać uprawnienia z tytułu rękojmi za wady rzeczy niemal w takim samym zakresie jak konsument
▪ art. 5565 k.c. – nie stosuje się: przepisów dotyczących utraty uprawnień (art. 563 k.c.) oraz zwłoki w odebraniu rzeczy (art. 567 §3 k.c.)
• klauzule abuzywne – jeśli postanowienia niedozwolone pojawią się w umowie to nie będą one wiązać przedsiębiorcy chronionego jak konsument:
▪ art. 3855 k.c. – odpowiednie stosowanie art. 3851- 3853 k.c. tj. brak związania postanowieniami, które nie zostały uzgodnione z nim indywidualnie, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy.
• odstąpienie od umowy:
▪ art. 38a ustawy o prawach konsumenta – prawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa w terminie 14 dni bez ponoszenia dodatkowych kosztów.
• wadliwość rzeczy sprzedanej:
▪ art. 5761- 5764 k.c. – odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących roszczeń sprzedawcy, który wykonał zobowiązanie z tytułu rękojmi w przypadku, gdy rzecz stała się wadliwa na skutek okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi inny podmiot
Wskazuje się na trudność w weryfikacji z jakim podmiotem mamy do czynienia:
• Czy ma się to odbywać na podstawie oświadczenia woli?
• Czy na podstawie danych w CEIDG?
• Brak jasnych rozwiązań ze strony ustawodawcy.


Stan prawny na dzień 30.04.2021 r.

 

Sprawdź pozostałe nasze wpisy

Wstecz
Prawo sportowe 29.04.2024
[Prawo sportowe] Prawo piłkarskie – rozwiązanie kontraktu przez piłkarza z winy klubu

W praktyce obrotu, w stosunkach pomiędzy klubem a piłkarzem niejednokrotnie powstaje sytuacja, w której strony kontraktu piłkarskiego nie są zainteresowane dalszym jego obowiązywaniem. Wówczas kwestie związane z zakończeniem obowiązywania takiego kontraktu poddawane są analizie, w szczególności opinii prawnej prawnika specjalizującego się w prawie umów, prawie sportowym, ze szczególnym uwzględnieniem prawa piłkarskiego. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że w zasadzie każdy kontrakt piłkarski może zostać zakończony przed terminie na jaki został zawarty. Kontrakt piłkarski może zostać przede wszystkim rozwiązany za porozumieniem stron, np. w związku z transferem piłkarza, jak również rozwiązany jednostronnie przez klub albo samego piłkarza. W tym wpisie zajmiemy się sytuacją rozwiązania kontraktu piłkarskiego z winy klubu w kontekście regulacji Polskiego Związku Piłki Nożnej. prawo sportowe prawo piłkarskie prawnik kancelaria prawa sportowego prawo sportowe kancelaria gdynia gdańsk polska prawnik lex sportiva In the practice of turnover, in relations between a club and a football player, a situation often arises in which the parties to a football contract are not interested in its continued validity. Then, issues related to the termination of such a contract are analyzed, in particular by the legal opinion of a lawyer specializing in contract law, sports law, with particular emphasis on football law. First of all, it should be noted that, in principle, every football contract may be terminated before the date for which it was concluded. A football contract may be terminated primarily by mutual consent of the parties, e.g. in connection with the transfer of the player, or terminated unilaterally by the club or the player himself. In this entry, we will deal with the situation of termination of a football contract due to the club's fault in the context of regulations of the Polish Football Association. sports law football law lawyer sports law firm sports law law firm Gdynia Gdańsk Poland lawyer lex sportiva

Czytaj dalej
Prawo spółek 09.01.2025
[Prawo spółek handlowych] Jak wykazać bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce? Odpowiedzialność członków zarządu za zobowiązania spółki – wobec orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z 13 grudnia 2024 r. w sprawie pod sygn. I CSK 429/24),podkreślił kluczowe aspekty odpowiedzialności członków zarządu za zobowiązania spółki, wynikające z art. 299 § 1 Kodeksu spółek handlowych (k.s.h.). Wyrok dotyczy fundamentalnych zasad wykazania bezskuteczności egzekucji wobec spółki, a także obowiązków dowodowych członków zarządu w przypadku egzekucji skierowanej do poszczególnych składników majątku. Wykazanie bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce (art. 299 § 1 k.s.h.) wymaga co do zasady wszczęcia egzekucji z całości majątku spółki; pominięcie niektórych składników majątku nie zwalnia jednak per se członka zarządu z ponoszenia odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Członek zarządu jest wolny od tej odpowiedzialności, jeżeli wykaże, że egzekucja z pominiętych składników majątku mogła przynieść realny skutek.

Czytaj dalej