Prawo dla biznesu

Równoważny system czasu pracy – czyli jak pracować dłużej jednego dnia, aby innego mieć wolne

Jest to specyficzny system czasu pracy. Polega on na jednoczesnym zachowaniu 40-godzinnej tygodniowej normy czasu pracy, przy jednoczesnej zmianie dobowego wymiaru czasu pracy, który można wydłużyć do maksymalnie 12 godzin. Może to mieć miejsce tylko w 1-miesięcznym okresie rozliczeniowym. Okres rozliczeniowy może być przedłużony w uzasadnionych przypadkach do 3 miesięcy. Jednak gdy wykonywana praca ma związek z panującymi warunkami pogodowymi albo z porami roku to okres rozliczeniowy może zostać ustalony na maksymalnie 4 miesiące.

Takie wydłużenie wymiaru czasu pracy jednego dnia skutkuje odpowiednim skróceniem go w kolejnych dniach, lub dniem wolnym. Ważne, aby przedłużenie czasu pracy nie skutkowało nadmierną eksploatacją pracownika, która może doprowadzić do konsekwencji, które mogą negatywnie odbić się na jego zdrowiu.

Jedną z form równoważnego czasu pracy jest zmodyfikowany system równoważnego czasu pracy. Pojawia się on w przypadku, gdy praca polega na dozorze urządzeń lub związana jest z częściowym pozostawaniem w pogotowiu do pracy. Praca taka nie może charakteryzować się dużą intensywnością. W takiej sytuacji dobowy wymiar czasu pracy może być wydłużony do 16 godzin w 1-miesięcznym okresie rozliczeniowym. Po pracy w takim systemie pracownik może odpoczywać co najmniej tyle godzin ile przepracował, niezależnie od minimalnego odpoczynku wskazanego w kodeksie pracy.

Drugą formą równoważnego systemu pracy jest pilnowanie mienia, straż i ratownictwo. Pracownicy, którzy pilnują mienia lub chronią osób, pracują w straży pożarnej lub służbach ratowniczych mogą pracować w systemie, który dopuszcza wydłużenie czasu pracy do 24 godzin w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca (z możliwością przedłużenia jego trwania do 3 bądź 4 miesięcy). W takiej sytuacji, odpoczynek po tak długiej pracy nie może być krótszy niż czas jego trwania.

Stan prawny na dzień 30.04.2021 r.

#pracodawca, #pracownik, #równoważnyczaspracy, #równoważonyczaspracy, #prawopracy, #normaczasupracy, #okresrozliczeniowy #adviser1989

Sprawdź pozostałe nasze wpisy

Wstecz

Prawo spadkowe

[Prawo spadkowe] Pełnomocnictwo niegasnące w przypadku śmierci mocodawcy - kluczowe zagadnienia i orzeczenia sądów

[Prawo spadkowe] Czy spadkodawca może udzielić pełnomocnictwa niewygasającego po jego śmierci (pełnomocnictwo na wypadek śmierci)? | Adviser Armknecht i Partnerzy radcowie prawnie w Gdyni prawo spadkowe kancelaria prawna w Gdyni kancelaria prawa spadkowego prawo spadkowe Nie każde pełnomocnictwo wygasa z mocy prawa wraz ze śmiercią spadkodawcy. Warto wiedzieć, które pełnomocnictwa nie muszą wygasać i jakich czynności mogą one dotyczyć. Podsumowując należy stwierdzić, że ani ustawodawca ani Sąd Najwyższy nie wskazali wprost w jakiej sytuacji udzielenie pełnomocnictwa niegasnącego jest dopuszczalne, a w jakiej nie można takowego udzielić. Każdy przypadek należy zatem rozpatrywać indywidualnie, posługując się wytycznymi jakie sformował Sąd Najwyższy. W pierwszej kolejności należy zbadać czy mocodawca w treści pełnomocnictwa wskazał, że nie wygasa ono w razie jego śmierci, następnie ustalić czy czynność jakiej ma dokonać pełnomocnik dotyczy praw i obowiązków majątkowych czy niemajątkowych, ściśle związanych z osobą spadkodawcy, oraz czy wygasają one w skutek śmierci mocodawcy. Należy także ustalić czy dokonanie czynności jest na korzyść czy na niekorzyść spadkobierców, a na końcu przeanalizować jaki wpływ dokonanie tej czynności ma na sytuację prawną osób trzecich. Podstawa prawna: ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, Dz. U. 1964 Nr 16 poz. 93 #pełnomocnictwoniegasnące #pełnomocnik #mocodawca #śmierćmocodawcy #spadkobiercy #działaniewimieniumocodawcy #prawaiobowiązkimajątkowe #orzeczeniaSN #AdviserArmknecht&Partners #adviser1989

Czytaj dalej

Prawo spadkowe 23.12.2024

[Prawo spadkowe] Ustalanie istnienia i treści oświadczenia ostatniej woli po śmierci osoby składającej oświadczenie testamentowe

W tym wpisie na blogu naszej kancelarii prawnej w Gdyni analizujemy najnowsze orzeczenie Sądu Najwyższego, które dotyczy kluczowych kwestii związanych z ustaleniem istnienia i treści testamentu po śmierci testatora. Sprawa, rozpoznana pod sygnaturą I CSK 438/24, wskazuje na istotne wyzwania w procesie dowodzenia, które mają znaczenie dla osób zaangażowanych w sprawy spadkowe. Ze względu na ustalanie istnienia i treści oświadczenia ostatniej woli dopiero po śmierci osoby składającej oświadczenie konieczne jest ustanowienie wymagań formalnych utrudniających sfałszowanie treści oświadczenia, zmuszenie umierającego do jego złożenia lub wykorzystanie stanu zdrowia wyłączającego świadome wyrażenie woli. Podstawą formą testamentu jest testament w całości spisany własnoręcznie (art. 949 § 1 k.c.). Wymóg ten nie służy wyłącznie utrudnieniu sfałszowania treści ostatniej woli, lecz służy także możliwości sprawdzenia, czy spadkodawca pisał testament w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli (art. 945 § 1 pkt 1 k.c.). Badanie pismoznawcze pozwala do pewnego stopnia na ustalenie, czy piszący działał pod wpływem dużego stresu, co w połączeniu z innymi przesłankami może pozwolić na ustalenie złożenia oświadczenia pod bezprawną groźbą. Badanie to może także ujawnić zmiany charakteru pisma wynikające z demencji lub innych zaburzeń psychicznych.

Czytaj dalej