Prawo pracy

Skutki porzucenia pracy przez pracownika

Zdarzają się sytuacje, w których pracownik z dnia na dzień porzuca pracę. Po prostu przestaje wykonywać swoje pracownicze obowiązki, jest nieobecny w pracy bez usprawiedliwienia, tzn. jego nieobecność nie wynika z urlopu, zwolnienia lekarskiego, ani innej okoliczności niemożności wykonywania pracy uznanych przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.

Czym jest porzucenie pracy?
Przepisy prawa pracy obecnie nie definiują pojęcia „porzucenie pracy”, natomiast określają sytuacje związane z usprawiedliwioną nieobecnością w pracy, które określa Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

W związku z brakiem definicji porzucenia pracy przez pracownika należy zdarzenie takie traktować jako czynność faktyczną, która wywiera skutki prawne, aniżeli czynność prawną z zakresu prawa pracy. Warto podkreślić, że do 1996 roku, obowiązał art. 65 k.p., który wskazywał, że za porzucenie pracy uważa się samowolne uchylenie się pracownika od wykonywania pracy, niestawienie się do pracy bez zawiadomienia zakładu pracy we właściwym terminie o przyczynie nieobecności, za datę wygaśnięcia umowy o pracę przyjmuje się dzień, w którym pracownik zaprzestał wykonywania pracy.

Obecnie przepisy prawa pracy posługują się pojęciem „nieusprawiedliwionej nieobecności”, którą ma charakter ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, nawet w sytuacji, gdy pracownik uprzednio zawiadomi o nieobecności i jej przyczynie pracodawcę. Co więcej samo zgłoszenie przez pracownika wniosku o udzielenie czasu wolnego czy przerwy w pracy w zamian za pracę w dodatkowe dni wolne od pracy nie uprawnia pracownika do wykorzystania tego czasu bez uprzedniego udzielenia zwolnienia przez pracodawcę (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie I PKN 150/00, publ. w SIP Lex pod nr 54260). Oznacza to, że w sytuacji, gdy nieobecność pracownika nie jest usprawiedliwiona nie ma on prawa do jednostronnego decydowania o swojej obecności w pracy, ponieważ wymagana jest uprzednia wyraźna zgoda pracodawcy.

Jakie są skutki porzucenia pracy?
Porzucenie pracy stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych, a zatem najdotkliwszym dla pracownika skutkiem może być tzw. „Dyscyplinarne zwolnienie z pracy”, tj. rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika – wypowiedzenie stosunku pracy w trybie art. 52 k.p. Ponadto pracodawca od pracownika, który porzucił pracę może na podstawie art. 415 k.c. w zw. z art. 300 k.p. dochodzić na zasadach ogólnych odszkodowania za szkody wyrządzone nieobecnością pracownika, takie jak: konieczność zamknięcia zakładu pracy, niewykonanie zlecenia w terminie itp. (zob. wyrok SN z dnia 09 sierpnia 2011 r. w sprawie pod sygn. akt I BP 3/11, publ. w SIP Lex pod nr 1221062).

pracodawca może dochodzić odszkodowania od pracownika, który nie porzucił pracę
na co wskazuje Szkoda może objawiać się w wielu formach, np. potrzeba zamknięcia zakładu pracy na czas nieobecności pracownika, niedopełnienie terminów wypełnienia zobowiązań.

Porzucenie pracy wywołuje również inne skutki prawne, ale m.in. finansowe:

za okres nieusprawiedliwionej nieobecności pracownikowi nie przysługuje wynagrodzenie, co nie pozbawia pracownika prawa do wynagrodzenia za przepracowane dni oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop,
pracownikowi, który spowodował w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym UP rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy bez wypowiedzenia, nie przysługuje zasiłek dla bezrobotnych.
Stan prawny na dzień 30.04.2021 r.

Sprawdź pozostałe nasze wpisy

Wstecz

Prawo sportowe 20.06.2022

[Prawo sportowe] Kontrakt trenerski w piłce nożnej - zawarcie i rozwiązanie

W obrocie sportowym, w szczególności w piłce nożnej zawieranych jest szereg umów, w szczególności kontraktów trenerskich, kontraktów zawodniczych, umów transferowych oraz umów sponsoringowych. Szczególnie interesującą kwestią z zakresu prawa sportowego jest kontrakt trenerski, w w tym kontekście warunki i zasady zawierania i rozwiązywania kontraktu trenerskiego w piłce nożnej na zasadach określonych w przepisach prawa powszechnego i regulacjach Polskiego Związku Piłki Nożnej - PZPN. Prawo sportowe kancelaria, kancelaria gdynia, prawo sportowe gdynia, kancelaria prawa sportowego gdyni, kontrakt trenerski, kancelaria prawa sportowego, prawo sportowe kancelaria, kancelaria prawo sportowe, kancelaria prawa sportowego, ontrakt trenerski, a właściwie umowa o świadczenie usług albo pracy (umowa o pracę) w charakterze trenera piłki nożnej, jest regulowana postanowieniami uchwały Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej (PZPN) nr XII/189 z dnia 12 grudnia 2014 roku dot. Zasad regulujących stosunki pomiędzy klubem sportowym a trenerem piłki nożnej (tekst jednolity przyjęty uchwałą Zarządu PZPN nr IX/146 z dn. 04 listopada 2020 r., dalej: „Uchwała PZPN”). Uchwała PZPN, co do zasady określa minimalne wymogi dotyczące profesjonalnego kontraktu trenerskiego (tzw. essentialia negotti), niemniej umowa z klubem może zawierać dodatkowe postanowienia, w szczególności: dodatkowe obowiązki trenera, w tym np. związane z udziałem w konferencjach prasowych czy promocją (marketingiem) klubu, dodatkowe świadczenia klubu na rzecz trenera, jak np. zwrot kosztów zakwaterowania, korzystania oraz zwrotu narzędzi służbowych – np. laptopa, samochodu, warunki płatności, zachowanie poufności, przekazanie praw autorskich, sposób i formę (komunikacji) doręczania korespondencji, możliwość jednostronnego rozwiązania umowy (kontraktu) przez klub https://adviser.law/prawo-sportowe rozwiązanie kontraktu trenerskiego

Czytaj dalej

Orzecznictwo

[Postępowanie cywilne] Nowelizacja kodeksu postępowania cywilnego z dnia 9 marca 2023 r.

Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw... Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawę z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, ustawę z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, ustawę z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, ustawę z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawę z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, ustawę z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, ustawę z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, ustawę z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych, ustawę z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych oraz ustawę z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw.

Czytaj dalej