Wstecz
Prawo pracy

Skutki porzucenia pracy przez pracownika

Zdarzają się sytuacje, w których pracownik z dnia na dzień porzuca pracę. Po prostu przestaje wykonywać swoje pracownicze obowiązki, jest nieobecny w pracy bez usprawiedliwienia, tzn. jego nieobecność nie wynika z urlopu, zwolnienia lekarskiego, ani innej okoliczności niemożności wykonywania pracy uznanych przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.

Czym jest porzucenie pracy?
Przepisy prawa pracy obecnie nie definiują pojęcia „porzucenie pracy”, natomiast określają sytuacje związane z usprawiedliwioną nieobecnością w pracy, które określa Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

W związku z brakiem definicji porzucenia pracy przez pracownika należy zdarzenie takie traktować jako czynność faktyczną, która wywiera skutki prawne, aniżeli czynność prawną z zakresu prawa pracy. Warto podkreślić, że do 1996 roku, obowiązał art. 65 k.p., który wskazywał, że za porzucenie pracy uważa się samowolne uchylenie się pracownika od wykonywania pracy, niestawienie się do pracy bez zawiadomienia zakładu pracy we właściwym terminie o przyczynie nieobecności, za datę wygaśnięcia umowy o pracę przyjmuje się dzień, w którym pracownik zaprzestał wykonywania pracy.

Obecnie przepisy prawa pracy posługują się pojęciem „nieusprawiedliwionej nieobecności”, którą ma charakter ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, nawet w sytuacji, gdy pracownik uprzednio zawiadomi o nieobecności i jej przyczynie pracodawcę. Co więcej samo zgłoszenie przez pracownika wniosku o udzielenie czasu wolnego czy przerwy w pracy w zamian za pracę w dodatkowe dni wolne od pracy nie uprawnia pracownika do wykorzystania tego czasu bez uprzedniego udzielenia zwolnienia przez pracodawcę (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie I PKN 150/00, publ. w SIP Lex pod nr 54260). Oznacza to, że w sytuacji, gdy nieobecność pracownika nie jest usprawiedliwiona nie ma on prawa do jednostronnego decydowania o swojej obecności w pracy, ponieważ wymagana jest uprzednia wyraźna zgoda pracodawcy.

Jakie są skutki porzucenia pracy?
Porzucenie pracy stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych, a zatem najdotkliwszym dla pracownika skutkiem może być tzw. „Dyscyplinarne zwolnienie z pracy”, tj. rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika – wypowiedzenie stosunku pracy w trybie art. 52 k.p. Ponadto pracodawca od pracownika, który porzucił pracę może na podstawie art. 415 k.c. w zw. z art. 300 k.p. dochodzić na zasadach ogólnych odszkodowania za szkody wyrządzone nieobecnością pracownika, takie jak: konieczność zamknięcia zakładu pracy, niewykonanie zlecenia w terminie itp. (zob. wyrok SN z dnia 09 sierpnia 2011 r. w sprawie pod sygn. akt I BP 3/11, publ. w SIP Lex pod nr 1221062).

  • pracodawca może dochodzić odszkodowania od pracownika, który nie porzucił pracę
  • na co wskazuje Szkoda może objawiać się w wielu formach, np. potrzeba zamknięcia zakładu pracy na czas nieobecności pracownika, niedopełnienie terminów wypełnienia zobowiązań.

Porzucenie pracy wywołuje również inne skutki prawne, ale m.in. finansowe:

  • za okres nieusprawiedliwionej nieobecności pracownikowi nie przysługuje wynagrodzenie, co nie pozbawia pracownika prawa do wynagrodzenia za przepracowane dni oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop,
  • pracownikowi, który spowodował w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym UP rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy bez wypowiedzenia, nie przysługuje zasiłek dla bezrobotnych.
    Stan prawny na dzień 30.04.2021 r.

Sprawdź pozostałe nasze wpisy

Wstecz
Prawo sportowe 06.02.2023
[Sports law] Sports Litigation & Arbitration in Poland

Settlement of legal disputes in sport, in particular those of a property nature, which can be colloquially referred to as "vindication in sport" or "sports vindication", is generally carried out in arbitration (arbitration proceedings), referred to as sports arbitration. In many cases, in order to properly resolve disputes, sports organizations have established specialized permanent arbitration courts (permanent arbitration courts) - Arbitration Tribunals, which by definition know the norms of sports law and understand the specificity of sport, which is to ensure proper recognition of cases and settlement of disputes in sport. The main purpose of recognition of the disputes in the field of broadly understood sports law relations by Arbitration Tribunals, i.e. excluding the jurisdiction of common courts, is the speed and efficiency of examining such disputes and the fairness of arbitration proceedings, in particular due to the knowledge of the regulations of sports organizations and associations referred to as sports law or more broadly as lex sportiva. It should be noted that the market of legal services, attorneys representing the parties (replacing the parties) in proceedings in sports law disputes, has also educated lawyers specializing in sports law, or law firms practicing in the field of sports law (sports law firms). Sports law also includes standards regulating the recognition of legal disputes in sport, in terms of the system, i.e. determining the bodies competent to consider such disputes - Arbitration Tribunals (permanent arbitration courts).Arbitration Tribunals can be classified as: 1) domestic and foreign, 2) operating within a given sport discipline (e.g. football or basketball). Sports law, sports law in poland, polish sports law, polish sports lawyer, sports lawyer in poland, disputes in sport poland, poland lex sportiva, sports law poland , football disputes poland, football court poland, footbnall litigation poland, law in sport poland, Legal disputes in sport and the resolution of legal disputes in sports (sports law, lex sportiva) is generally carried out in arbitration (ADR - Alternative Dispute Resolution), referred to as modification of sports arbitration. However, this is not a rule without exceptions. It should be emphasized that the main or most popular sports disciplines (basketball and football) have been developed by specialized permanent arbitration courts such as PSP (PZPN - Polish FA - Football Arbitration Court), Football Tribunal on FIFA: DRC (Dispute Resolution Chamber) , PSC (Players' Status Chamber), AC (Agents Chamber), STA (Polish Basketball Federation Arbitration Tribunal). Moreover, in Poland cases are also heard by the Arbitration Tribunal at PKOL (Polish Olympic Committee), and internationally by CAS / TAS - the Sports Arbitration Court, also known as the Sports Arbitration Court with its seat in Lausanne and branches in New York and Sydney.

Czytaj dalej