Wstecz
Prawo pracy

Skutki porzucenia pracy przez pracownika

Zdarzają się sytuacje, w których pracownik z dnia na dzień porzuca pracę. Po prostu przestaje wykonywać swoje pracownicze obowiązki, jest nieobecny w pracy bez usprawiedliwienia, tzn. jego nieobecność nie wynika z urlopu, zwolnienia lekarskiego, ani innej okoliczności niemożności wykonywania pracy uznanych przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.

Czym jest porzucenie pracy?
Przepisy prawa pracy obecnie nie definiują pojęcia „porzucenie pracy”, natomiast określają sytuacje związane z usprawiedliwioną nieobecnością w pracy, które określa Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

W związku z brakiem definicji porzucenia pracy przez pracownika należy zdarzenie takie traktować jako czynność faktyczną, która wywiera skutki prawne, aniżeli czynność prawną z zakresu prawa pracy. Warto podkreślić, że do 1996 roku, obowiązał art. 65 k.p., który wskazywał, że za porzucenie pracy uważa się samowolne uchylenie się pracownika od wykonywania pracy, niestawienie się do pracy bez zawiadomienia zakładu pracy we właściwym terminie o przyczynie nieobecności, za datę wygaśnięcia umowy o pracę przyjmuje się dzień, w którym pracownik zaprzestał wykonywania pracy.

Obecnie przepisy prawa pracy posługują się pojęciem „nieusprawiedliwionej nieobecności”, którą ma charakter ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, nawet w sytuacji, gdy pracownik uprzednio zawiadomi o nieobecności i jej przyczynie pracodawcę. Co więcej samo zgłoszenie przez pracownika wniosku o udzielenie czasu wolnego czy przerwy w pracy w zamian za pracę w dodatkowe dni wolne od pracy nie uprawnia pracownika do wykorzystania tego czasu bez uprzedniego udzielenia zwolnienia przez pracodawcę (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2000 r. w sprawie I PKN 150/00, publ. w SIP Lex pod nr 54260). Oznacza to, że w sytuacji, gdy nieobecność pracownika nie jest usprawiedliwiona nie ma on prawa do jednostronnego decydowania o swojej obecności w pracy, ponieważ wymagana jest uprzednia wyraźna zgoda pracodawcy.

Jakie są skutki porzucenia pracy?
Porzucenie pracy stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych, a zatem najdotkliwszym dla pracownika skutkiem może być tzw. „Dyscyplinarne zwolnienie z pracy”, tj. rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika – wypowiedzenie stosunku pracy w trybie art. 52 k.p. Ponadto pracodawca od pracownika, który porzucił pracę może na podstawie art. 415 k.c. w zw. z art. 300 k.p. dochodzić na zasadach ogólnych odszkodowania za szkody wyrządzone nieobecnością pracownika, takie jak: konieczność zamknięcia zakładu pracy, niewykonanie zlecenia w terminie itp. (zob. wyrok SN z dnia 09 sierpnia 2011 r. w sprawie pod sygn. akt I BP 3/11, publ. w SIP Lex pod nr 1221062).

  • pracodawca może dochodzić odszkodowania od pracownika, który nie porzucił pracę
  • na co wskazuje Szkoda może objawiać się w wielu formach, np. potrzeba zamknięcia zakładu pracy na czas nieobecności pracownika, niedopełnienie terminów wypełnienia zobowiązań.

Porzucenie pracy wywołuje również inne skutki prawne, ale m.in. finansowe:

  • za okres nieusprawiedliwionej nieobecności pracownikowi nie przysługuje wynagrodzenie, co nie pozbawia pracownika prawa do wynagrodzenia za przepracowane dni oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop,
  • pracownikowi, który spowodował w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym UP rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy bez wypowiedzenia, nie przysługuje zasiłek dla bezrobotnych.
    Stan prawny na dzień 30.04.2021 r.

Sprawdź pozostałe nasze wpisy

Wstecz
Orzecznictwo 23.04.2024
[Prawo spadkowe] Czy złożenie przez rodziców w imieniu małoletniego dziecka oświadczenia o odrzuceniu spadku jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka?

W dniu 22 maja 2018 r. w sprawie pod sygn. akt III CZP 102/17, Sąd Najwyższy podjął uchwałę w składzie siedmiu sędziów, w której udzielił odpowiedzi na putania prawne związane z prawem spadkowym, a dotyczące złożenia przez rodziców w imieniu małoletniego dziecka oświadczenia o odrzuceniu spadku jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka. Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi na następujące pytania: "1. Czy złożenie przez rodziców, jako przedstawicieli ustawowych dziecka powołanego do dziedziczenia, oświadczenia w imieniu dziecka na podstawie art. 1015 § 1 k.c. o odrzuceniu spadku, którego pasywa wyczerpują lub przewyższają wartość aktywów, stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka w rozumieniu art. 101 § 3 k.r.o.? 2. Czy - w przypadku oceny, iż w danym stanie faktycznym oświadczenie w imieniu dziecka na podstawie art. 1015 § 1 k.c. o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka - złożenie do sądu przez rodziców wniosku o zezwolenie na złożenie stosownego oświadczenia nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 1015 § 1 k.c., czy też ma wpływ na bieg przedmiotowego terminu wobec dopuszczalności zastosowania analogii z przepisów normujących bieg terminu przedawnienia? 2 3. W przypadku przyjęcia, że złożenie do sądu opiekuńczego wniosku o zezwolenie na złożenie oświadczenia na podstawie art. 1015 § 1 k.c. ma wpływ na bieg terminu określonego w tym przepisie, to czy polega on na tym, że: 3.1.) następuje zawieszenie biegu terminu określonego w art. 1015 § 1 k.c. na czas trwania postępowania przed sądem opiekuńczym, albo 3.2.) następuje przerwanie biegu tego terminu, albo 3.3.) termin nie biegnie od chwili złożenia do sądu opiekuńczego wskazanego wniosku do chwili uprawomocnienia się postanowienia sądu opiekuńczego zezwalającego na złożenie oświadczenia o określonej treści oraz w czasie niezbędnym do złożenia oświadczenia bez nieuzasadnionej zwłoki, chyba że wskazany termin, uwzględniając czas trwania postępowania opiekuńczego, jeszcze nie upłynął; wtedy złożenie oświadczenia może nastąpić w dowolnej chwili, przed upływem sześciu miesięcy od dowiedzenia się przez przedstawiciela ustawowego o tytule powołania małoletniego do spadku?" prawo spadkowe kancelaria gdynia prawnik spadki stwierdzenie nabycia spadku prawo spadkowe kancelaria prawa spadkowego gdynia radca prawny spadki gdynia stwierdzenie nabycia spadku dział spadku prawnik gdynia kancelaria prawna trójmiasto gdańsk gdynia sopot wejherowo reda rumia prawnik adwokat spadki

Czytaj dalej