Wstecz
Orzecznictwo

Z orzecznictwa Sądu Najwyższego: minimalna treść klauzuli kary umownej

W dniu 20 maja 2021 r. Sąd Najwyższy rozpoznając sprawę o sygn. akt IV CSKP 58/21 (publ. SIP Lex nr 3208506) wydał wyrok w którym określił minimalną treść klauzuli umownej kreującej obowiązek zapłaty kary umownej.

            Kara umowna jest to zastrzeżenie umowne kreujące obowiązek naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego przez zapłatę określonej kwoty pieniężnej.  W przedmiotowej sprawie strony zawarły umowę o roboty budowlane zastrzegając w jej treści karę umowną w wysokości 0,2% wartości przedmiotu umowy z podatkiem VAT za każdy dzień zwłoki z tytułu nieterminowego usunięcia wad stwierdzonych przy odbiorze oraz w okresie gwarancji i rękojmi. W skardze kasacyjnej skarżący podniósł, że tak ukształtowane postanowienie umowne nie spełnia wymogów art. 483 § 1 k.c., nie została w nim bowiem definitywnie określona suma stanowiąca karę umowną.

            W orzeczeniu Sąd Najwyższy wskazał, że minimalną treść klauzuli kary umownej określa art. 483 § 1 k.c., natomiast granice kształtowania tej treści wyznacza 3531 k.c. Do koniecznych elementów ważnej klauzuli umownej kreującej obowiązek zapłaty kary umownej zaliczyć należy określenie zobowiązania (albo pojedynczego obowiązku), którego niewykonanie lub nienależyte wykonanie rodzi obowiązek zapłaty kary oraz określenie sumy pieniężnej mającej stanowić naprawienie szkody wynikającej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (art. 483 § 1 k.c.). Strony umowy korzystają ze swobody w oznaczeniu sumy stanowiącej karę umowną (3531 k.c.), ich ustalenia muszą być jednak na tyle precyzyjne, aby umożliwiały obiektywne jej oznaczenie, a naruszenie tej zasady będzie skutkować sankcją nieważności tego zastrzeżenia umownego (art. 58 § 3 k.c.). Strony nie mogą zatem przyjąć konstrukcji prawnej zakładającej ustalenie w przyszłości podstawy naliczania kary umownej. Nie spełnia wymogu oznaczoności kary określenie jej przez odwołanie się nie do stałego lecz ocennego miernika wartości. Sąd Najwyższy podkreślił ponadto, że kara umowna za zwłokę, która ma w założeniu pełnić przede wszystkim funkcję stymulującą dłużnika do wykonania zobowiązania, może być ustalona według stawki odniesionej do określonego interwału czasowego (dzień, tydzień), która może zostać określona, jako ułamek (procent) wartości przedmiotu umowy.

 

            Nadto Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na fakt, że funkcję limitującą możliwość naliczania kary umownej dodatkowo pełni przedawnienie. Roszczenie o karę umowną za zwłokę w terminowym usunięciu wady przedmiotu umowy o roboty budowlane, naliczaną za każdy dzień zwłoki, staje się wymagalne w pierwszym dniu po upływie terminu do usunięcia wady (art. 120 § 1 w zw. z art. 471 k.c.) Kara taka nie może być zatem skutecznie naliczana po upływie terminu przedawnienia na wykonanie przez dłużnika zobowiązania polegającego na usunięciu wad stwierdzonych w wykonanych robotach budowlanych w okresie rękojmi i gwarancji, skoro może on podjąć obronę przez podniesienie zarzutu przedawnienia (art. 117 § 2 k.c.).

 

#prawoumów #prawo budowlane #Adviser1989

 

Sprawdź pozostałe nasze wpisy

Wstecz
Prawo sportowe 09.05.2024
[Prawo sportowe / sports law] Promocja książki Prof. L. Starosty "Teoretyczne podstawy nauki prawa sportowego"

Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego i Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego zapraszają na spotkanie organizowane w ramach promocji książki Prof. Leszka Starosty pt. „Teoretyczne podstawy nauki prawa sportowego”. W ramach spotkania autorskiego Pan Profesor Leszek Starosta poprowadzi wykład stanowiący wprowadzenie do problematyki teorii prawa sportowego, po którym nastąpi sesja dyskusyjna. Spotkanie odbędzie się w dniu 24 maja 2024 r. o godz. 16:00 w audytorium A Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Leszek Starosta – profesor prawa w Instytucie Studiów Europejskich w Gdyni, były pracownik i kierownik Zespołowej Katedry Teorii Państwa i Prawa WPiA UG, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Prawa Sportowego, adwokat. The University of Gdańsk Publishing House and the Faculty of Law and Administration of the University of Gdańsk invite you to a meeting organized as part of the promotion of the book by Prof. Leszek Starosta entitled "Theoretical foundations of learning sports law." As part of the author's meeting, Professor Leszek Starosta will give a lecture introducing the theory of sports law, followed by a discussion session. The meeting will take place on May 24, 2024 at 4:00 p.m. in auditorium A of the Faculty of Law and Administration of the University of Gdańsk. Leszek Starosta – professor of law at the Institute of European Studies in Gdynia, former employee and head of the Group Chair of the Theory of State and Law at the Faculty of Law and Administration at the University of Gdańsk, vice-president of the Polish Society of Sports Law, attorney. prawo sportowe sports law lex sportiva

Czytaj dalej
Prawo sportowe 20.06.2022
[Prawo sportowe] Kontrakt trenerski w piłce nożnej - zawarcie i rozwiązanie

W obrocie sportowym, w szczególności w piłce nożnej zawieranych jest szereg umów, w szczególności kontraktów trenerskich, kontraktów zawodniczych, umów transferowych oraz umów sponsoringowych. Szczególnie interesującą kwestią z zakresu prawa sportowego jest kontrakt trenerski, w w tym kontekście warunki i zasady zawierania i rozwiązywania kontraktu trenerskiego w piłce nożnej na zasadach określonych w przepisach prawa powszechnego i regulacjach Polskiego Związku Piłki Nożnej - PZPN. Prawo sportowe kancelaria, kancelaria gdynia, prawo sportowe gdynia, kancelaria prawa sportowego gdyni, kontrakt trenerski, kancelaria prawa sportowego, prawo sportowe kancelaria, kancelaria prawo sportowe, kancelaria prawa sportowego, ontrakt trenerski, a właściwie umowa o świadczenie usług albo pracy (umowa o pracę) w charakterze trenera piłki nożnej, jest regulowana postanowieniami uchwały Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej (PZPN) nr XII/189 z dnia 12 grudnia 2014 roku dot. Zasad regulujących stosunki pomiędzy klubem sportowym a trenerem piłki nożnej (tekst jednolity przyjęty uchwałą Zarządu PZPN nr IX/146 z dn. 04 listopada 2020 r., dalej: „Uchwała PZPN”). Uchwała PZPN, co do zasady określa minimalne wymogi dotyczące profesjonalnego kontraktu trenerskiego (tzw. essentialia negotti), niemniej umowa z klubem może zawierać dodatkowe postanowienia, w szczególności: dodatkowe obowiązki trenera, w tym np. związane z udziałem w konferencjach prasowych czy promocją (marketingiem) klubu, dodatkowe świadczenia klubu na rzecz trenera, jak np. zwrot kosztów zakwaterowania, korzystania oraz zwrotu narzędzi służbowych – np. laptopa, samochodu, warunki płatności, zachowanie poufności, przekazanie praw autorskich, sposób i formę (komunikacji) doręczania korespondencji, możliwość jednostronnego rozwiązania umowy (kontraktu) przez klub https://adviser.law/prawo-sportowe rozwiązanie kontraktu trenerskiego

Czytaj dalej