Wstecz
Orzecznictwo

Z orzecznictwa Sądu Najwyższego: solidarna odpowiedzialność (inwestora i wykonawcy) za wynagrodzenie podwykonawcy.

W dniu 5 marca 2021 r. Sąd Najwyższy rozpoznając sprawę o sygn. akt III CSKP 76/21 (publ. SIP Lex nr 3149352) wydał wyrok w którym wskazał jakie informacje musi posiadać inwestor aby zaistniała jego solidarna odpowiedzialność za wynagrodzenie podwykonawcy.

            Zgodnie z art. 6471 §1 i 2 k.c. inwestor odpowiada solidarnie z wykonawcą (generalnym wykonawcą) za zapłatę wynagrodzenia należnego podwykonawcy z tytułu wykonanych przez niego robót budowlanych, których szczegółowy przedmiot został zgłoszony inwestorowi przez wykonawcę lub podwykonawcę przed przystąpieniem do wykonywania tych robót, chyba że w ciągu trzydziestu dni od dnia doręczenia inwestorowi zgłoszenia inwestor złożył podwykonawcy i wykonawcy sprzeciw wobec wykonywania tych robót przez podwykonawcę. Zgłoszenie to  nie jest wymagane, jeżeli inwestor i wykonawca określili w umowie, zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności, szczegółowy przedmiot robót budowlanych wykonywanych przez oznaczonego podwykonawcę. W praktyce obrotu gospodarczego zdarza się, że w umowie o roboty budowlane strony wskazują w sposób ogólny rodzaj prac budowlanych, które mają zostać wykonane przez bliżej nieokreślonego podwykonawcę. Wykonawca w takim przypadku zawiera umowę z podwykonawcą, nie informując inwestora o jej szczegółach. Po czym podwykonawca domaga się zapłaty od inwestora powołując się na fakt, że inwestor wiedział o jego istnieniu i świadczonych przez niego usługach, gdyż widział jak wykonuje pracę. W stanie faktycznym omawianego orzeczenia pracownicy podwykonawcy byli ubrani inaczej niż pracownicy wykonawcy.

            W omawianym orzeczeniu Sąd Najwyższy wskazał, że unormowana przepisem art. 6471 §5  k.c. odpowiedzialność inwestora w stosunku do podwykonawcy ma charakter ustawowej odpowiedzialności za cudzy dług, ale do jej powstania dochodzi jeśli zostały spełnione przesłanki określone w art. 6471 §2  k.c. Celem art. 6471 k.c. jest zapewnienie ochrony podwykonawcom, jednak sposób realizacji tej ochrony, polegający na wprowadzeniu gwarancyjnej odpowiedzialności inwestora za cudzy dług, wymaga starannej i rozważnej interpretacji zachowań mających uzewnętrznić wolę przyjęcia na siebie takiej odpowiedzialności. Zgoda inwestora odnosi się do elementów przedmiotowo istotnych umowy podwykonawczej, do których zaliczyć trzeba m.in. osobę podwykonawcy, zakres robót oraz wynagrodzenie. Przepisy art. 6471 §5  k.c. i 6471 §1 i 2 k.c  k.c. muszą być interpretowane łącznie na tle stanu faktycznego konkretnej sprawy.  W umowie o roboty budowlane, zawartej między inwestorem a wykonawcą, strony ustalają zakres robót, które wykonawca będzie wykonywał osobiście lub za pośrednictwem podwykonawców. Z uwagi na umiejscowienie tej zasady w pierwszej jednostce redakcyjnej art. 6471 k.c., określenie w umowie o roboty budowlane zakresu prac, które wykonawca będzie realizował za pośrednictwem podwykonawców, nie eliminuje dalszych wymogów - koniecznych do powstania odpowiedzialności inwestora za zapłatę podwykonawcy wynagrodzenia z tytułu wykonanych robót w ramach umowy o podwykonawstwo - przewidzianych w kolejnych jednostkach redakcyjnych tego przepisu, a w szczególności w § 2, wymagającego zgody inwestora na zawarcie konkretnej umowy podwykonawstwa oraz określającego zasady jej wyrażania, a także zachowania dla umowy o podwykonawstwo i o dalsze podwykonawstwo formy pisemnej pod rygorem nieważności (§ 4).

 

            W ocenie Sądu Najwyższego z powołanych przepisów wynika, że także wówczas, gdy w umowie pomiędzy inwestorem i generalnym wykonawcą przewidziano, że określone roboty będą wykonywali podwykonawcy, nawet zindywidualizowani, do powstania odpowiedzialności inwestora za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy, niezależnie od zawarcia umowy o podwykonawstwo w formie pisemnej, konieczna jest jego zgoda na zawarcie takiej umowy.  W dalszej części Sąd wskazuje, że jeśli w umowie o roboty budowlane zawartej pomiędzy inwestorem a generalnym wykonawcą przewidziano, że konkretne roboty, chociażby opisane ogólnie, wykona zindywidualizowany podwykonawca, a następnie zostanie zawarta umowa o podwykonawstwo w formie pisemnej i podwykonawca przystąpi do realizacji tych robót, o czym inwestor będzie miał niewątpliwą wiedzę, może stanowić pomocniczy argument przemawiający za uznaniem, iż inwestor wyraził zgodę na umowę podwykonawstwa, o której stanowi art. 6471 §2 k.c, poprzez czynności konkuldentne. Zgody tej jednak nie przesądza sytuacja, w której inwestor nie miał wiedzy co do określonego w umowie o podwykonawstwo wynagrodzenia za te roboty, zwłaszcza, gdy takiego wynagrodzenia nie konkretyzuje umowa pomiędzy inwestorem i generalnym wykonawcą.

Słowa kluczowe: prawo budowlane, odpowiedzialność inwestora, odpowiedzialność wykonawcy, wynagrodzenie podwykonawcy, prawo budowlane, umowa o roboty budowlane  

#prawoumów #prawobudowlane #Adviser1989

 

Sprawdź pozostałe nasze wpisy

Wstecz
Prawo morskie 10.08.2023
[Prawo morskie] Kancelaria Prawna ADVISER Armknecht & Partners została Oficjalnym Partnerem XI Ogólnopolskiej Konferencji Prawa Morskiego w Gdańsku pod hasłem przewodnim: "Zapobieganie zanieczyszczaniu morza przez statki: MARPOL – 50 lat i co dalej?

Jest nam niezmiernie miło poinformować, że nasza kancelaria prawna została Oficjalnym Partnerem XI Ogólnopolskiej Konferencji Prawa Morskiego w Gdańsku pod hasłem przewodnim: "Zapobieganie zanieczyszczaniu morza przez statki: MARPOL – 50 lat i co dalej? Konferencje organizują Katedra Prawa Morskiego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, Centrum Badań nad Gospodarką Morską UG oraz Europejskie Stowarzyszenie Studentów Prawa ELSA Gdańsk. kancelaria prawna prawo morskie kancelaria gdynia prawo morskie kancelaria gdynia kancelaria prawa morskiego prawo morskie prawnik adwokat gdynia maritime law poland polish law office maritime law gdansk maritime law gdynia maritime law poland maritime law attorney gdynia gdansk kancelaria prawa morskiego prawnik prawa morskiego

Czytaj dalej
Prawo morskie 31.12.2025
[Prawo morskie] Zdatność do żeglugi i dobra praktyka morska - obowiązki kapitana statku w związku z podróżą morską

Zdatność statku do żeglugi oraz dobra praktyka morska stanowią fundament odpowiedzialności kapitana za bezpieczne przeprowadzenie podróży morskiej. Obowiązki te nie ograniczają się do formalnego posiadania certyfikatów i dokumentów, lecz obejmują bieżącą ocenę stanu technicznego, organizacyjnego i personalnego statku, sprawowanie nadzoru nad załogą oraz podejmowanie racjonalnych decyzji zgodnych z zawodowym standardem „sumiennego kapitana”. W praktyce prawnej zakres tych obowiązków nabiera szczególnego znaczenia w kontekście inspekcji, audytów oraz odpowiedzialności administracyjnej, cywilnej i ubezpieczeniowej. adviser kancelaria prawna GDYNIA GDAŃSK SOPOT ARMKNECHT BARTOSZ www.adviser.law prawo morskie kancelaria prawo morskie kancelaria prawo morskie prawnik prawnik morski odpowiedzialność kapitana statku porada prawna roszczenia morskie odpowiedzialność prawna prawo morskie odpowiedzialność prawna kapitana statku reprezentacja izba morska prawnik prawo morskie radca prawny prawo morskie adwokat prawo morskie Maritime law firm, maritime law firm, maritime law lawyer, maritime lawyer, ship captain's liability, legal advice, maritime claims, legal liability, maritime law, legal liability of the ship captain, representation, maritime chamber, maritime law lawyer, legal advisor, maritime law attorney, maritime law maritime law legal counsel maritime lawyer maritime attorney at law maritime attorney-at-law shipping lawyer shipping attotney attotney gdynia Zdatność statku do żeglugi oraz dobra praktyka morska stanowią fundament odpowiedzialności kapitana statku za bezpieczne przeprowadzenie podróży morskiej. W praktyce prawo morskie nakłada na kapitana obowiązek zachowania obiektywnego standardu należytej staranności, obejmującego nie tylko formalne certyfikaty, lecz także bieżącą ocenę stanu technicznego, organizacyjnego i personalnego statku, nadzór nad załogą oraz podejmowanie racjonalnych decyzji operacyjnych. Zakres ten ma kluczowe znaczenie dla odpowiedzialności prawnej kapitana statku, w szczególności w postępowaniach przed organami administracji morskiej, w sporach dotyczących roszczeń morskich, w toku reprezentacji przed izbą morską, a także w relacjach z ubezpieczycielami. Artykuł został przygotowany przez Adviser Kancelaria Prawna ARMKNECHT BARTOSZ – prawo morskie, świadczącą porady prawne oraz reprezentację w sprawach z zakresu odpowiedzialności prawnej w prawie morskim w lokalizacjach Gdynia, Gdańsk i Sopot (www.adviser.law). Seaworthiness of the vessel and good seamanship form the cornerstone of a shipmaster’s responsibility for the safe conduct of a maritime voyage. In practice, maritime law imposes on the master an objective standard of due diligence, which goes beyond the formal possession of certificates and documentation and includes the ongoing assessment of the vessel’s technical, organizational and manning condition, supervision over the crew, and the making of rational operational decisions. These duties are of key importance for the legal liability of the shipmaster, in particular in proceedings before maritime authorities, in disputes concerning maritime claims, in the course of representation before a maritime chamber, as well as in relations with insurers. This article has been prepared by Adviser Kancelaria Prawna ARMKNECHT BARTOSZ – maritime law, providing legal advice and legal representation in matters of legal liability under maritime law in Gdynia, Gdańsk and Sopot (www.adviser.law).

Czytaj dalej