Z orzecznictwa Sądu Najwyższego: wynagrodzenie ryczałtowe

            W dniu 19 lutego 2021 r. Sąd Najwyższy rozpoznając sprawę o sygn. akt III CSKP 9/21 (publ. SIP Lex nr 3122743) wydał wyrok w którym dokonał charakterystyki wynagrodzenia ryczałtowego.

            W przypadku umowy o roboty budowlane strony mogą umówić się na wynagrodzenie ryczałtowe lub kosztorysowe. Dla wykonawcy korzystniejsze jest zazwyczaj wynagrodzenie kosztorysowe, natomiast dla zamawiającego lepsze wydaje się być wynagrodzenie kosztorysowe. W treści umowy stanowiącej podstawę wydania niniejszego orzeczenia wskazano, że wynagrodzenie obejmuje wszystkie koszty i nie podlegała waloryzacji. Sąd Najwyższy wskazał zatem, że w takim przypadku przyjęcie przez strony niezmiennego charakteru wynagrodzenia nie powinno budzić większych wątpliwości. Ponadto w orzeczeniu wskazano, że oceny rodzaju wynagrodzenia nie może podważyć fakt wyliczenia wynagrodzenia w oparciu o kosztorysy ofertowe przedłożone przez wykonawcę w toku postępowania przetargowego, gdyż ich celem może być zapewnienie porównywalności ofert różnych wykonawców. Okoliczność ta w żadnej mierze nie wykluczy uznania, że ustalone na podstawie takich kryteriów wynagrodzenie ma charakter ryczałtowy, gdyż w tej mierze decydujące znaczenie ma treść umowy. Ponadto na ryczałtowy charakter wynagrodzenia może wskazywać dokonywanie następczych zmian jego wysokości w formie aneksów do umowy, co z zasady nie jest niezbędne w wypadku zastrzeżenia wynagrodzenia kosztorysowego. W dalszej części uzasadnienia wskazano, że kosztorysowy charakter wynagrodzenia nie daje podstaw do wstrzymywania się przez zamawiającego z odbiorem robót. Odbiór taki służy bowiem weryfikacji, czy roboty zostały wykonane w zakresie objętym umową i w sposób zgodny ze sztuką budowlaną, czy też posiadają wady. Co do zasady nie musi to być powiązane z weryfikacją wysokości należnego wynagrodzenia kosztorysowego.

#prawoumów #prawo budowlane #Adviser1989