Wstecz
Prawo sportowe 09.05.2022

[Prawo sportowe] Umowa sponsoringu w sporcie

Umowa sponsoringu w sporcie

Umowa sponsorska, umowa sponsoringu, umowa o sponsoring, to tylko niektóre przykłady nazewnictwa tej umowy w praktyce. Różnorodność jej tytułowania wynika z faktu, iż jest to umowa nienazwana i ustawodawca nie przesądził o nazwaniu tej umowy, zatem tych nazw nożna używać zamiennie. Strony mają między innymi pewną swobodę w kształtowaniu treści umowy sponsoringowej. Niemniej o tym czy daną umowę określać należy jako umowę o sponsoring przesądza nie nazwanie (zatytułowanie) tej czynności prawnej jako umowy sponsoringowej, lecz jej treść, co do elementów przedmiotowo istotnych. Należy przyjąć, iż skoro ustawodawca nie przesądził o nazwaniu tej umowy (uregulowaniu tej umowy poprzez wprowadzenie jej treści zasadniczej do aktu prawnego rangi ustawowej), należy przeanalizować jak w tej materii kształtują się umowy, mające za przedmiot świadczenia sponsoringu, występujące w bieżącym obrocie.

Należy jednakże podkreślić, iż treść umowy stanowi całość elementów: nazwę umowy, datę i miejsce jej zawarcia, dokładne oznaczenie stron
oraz ich reprezentantów, szczegółowe oznaczenie przedmiotu umowy i kwoty sponsorskiej, czasu trwania umowy, inne klauzule umowne. [...].

Klasyfikacja umowy sponsoringu w sporcie

We wcześniejszej części pracy wyraźnie zostało podkreślone, iż umowa sponsoringu należy do grupy umów nienazwanych. Niemniej nie jest to jedyny rodzaj kwalifikacji umów występujący w teorii prawa cywilnego. Umowa sponsoringu spełnia również przesłanki ku temu, aby mówić o niej jako o umowie zobowiązującej obie strony tej czynności prawnej, gdzie sponsor zobowiązuje się do finansowania sponsorowanego, a ten do informowania o tym fakcie. Zatem w pierwszym układzie sponsor będzie dłużnikiem sponsora (finansując go), a w drugim to sponsorowany będzie dłużnikiem sponsora (informując o fakcie sponsorowania). Taka kwalifikacja umowy sponsoringu niesie za sobą skutek powinności uznania jej jako umowy zobowiązującej. Nadto zgodnie z powyższym, należy wskazać, iż umowa sponsoringu to umowa wzajemna, odpłatna. Niewątpliwie analizując umowę sponsoringu, oczywistym wydaje się fakt, iż jest to czynność konsensualna, gdyż dochodząca do skutku nie poprzez wydanie rzecz (czynność realna), a poprzez złożenie zgodnych, skutecznych oświadczeń woli (solo consensu). W dalszej kolejności należy rozważyć kauzalność (łac. causa – przyczyna) bądź abstrakcyjność tej czynności prawnej. Aby móc przyporządkować tę czynność prawną do któregoś ze zbiorów umów (kauzalnych i abstrakcyjnych), należy zastanowić się czy, a jeżeli tak to którą przyczynę realizuje umowa sponsoringu. Doktryna wyróżnia cztery rodzaje caus: donandi (przysporzenie pod tytułem darmym), solvendi (przysporzenie w celu zwolnienia się od istniejącego już zobowiązania), obligandi (przysporzenie w celu uzyskania świadczenia wzajemnego), cavendi (przysporzenie w celu uzyskania zabezpieczenia). Natomiast czynności abstrakcyjne są skuteczne nawet w przypadku braku casusy. W przypadku sponsoringu należy wskazać, iż po pierwsze w polskim systemie prawa istnieje numerus clausus czynności oderwanych (nie wymienia się w nim sponsoringu), a nadto, iż charakter tej czynności prawnej wyraźnie wskazuje, iż sponsor podejmuje się finansowania działalności sponsorowanego, aby uzyskać w zamian przysporzenie w postaci informowania o fakcie sponsorowanego. Zatem stwierdzić należy, iż w tym wypadku istnieje causa obligandi vel aquirendi.

 

Istotny z punktu widzenia klasyfikacji umowy sponsoringu jest fakt, iż dochodzi do jej zawarcia w drodze negocjacji, a nie przystąpienia (umowy adhezyjne). Zatem umowa sponsoringu jest również umową swobodnie negocjowaną przez kontrahentów.  Rozważaniom należy również poddać kwestie, czy umowa sponsoringu jest umową rezultatu, czy starannego działania. Wynika to z teorii prawa cywilnego, tzw. umów modelowych, czyli umowy zlecenia oraz umowy o dzieło. Klasyfikacja ta ma fundamentalne znaczenie dla umowy sponsoringu z tego względu, iż w przypadku nieuregulowania jakiejś kwestii w drodze umowy stosowane będą przepisy kodeksu cywilnego. Aby przesądzić o tym należy się zastanowić, czy istotą umowy sponsoringu jest jakieś dzieło, czy określony rodzaj zachowania.  Jednoznaczny i niewymagający dalszych ustaleń jest fakt, iż daremnym działaniem jest próba ustalenia powstania jakiegokolwiek dzieła w skutek wykonania tej umowy. A więc w sytuacji gdy brak będzie regulacji umownej, zastosowanie będą miały przepisy kodeksu cywilnego  regulujące umowę zlecenia (art. 734 – 751 kc).

Tak więc umowa sponsoringu jako czynność cywilnoprawna jest umową nienazwaną, dwustronnie zobowiązującą (obie trony są zarazem dłużnikiem i wierzycielem), odpłatną, konsensualną, kauzalną, swobodnie negocjowaną oraz należytej staranności.

 

 

Umowa sponsoringu w sporcie - książka

Sprawdź pozostałe nasze wpisy

Wstecz
Prawo spółek 03.10.2022
[Prawo spółek handlowych] Zmiany funkcjonowania rad nadzorczych i grupa spółek - Nowelizacja przepisów Kodeksu spółek handlowych (prawo holdingowe)

Nowy wpis na naszym blogu naszej kancelarii prawnej ADVISER Armknecht & Partners attorneys-at-law, prezentuje podstawowe informacje dotyczące nowelizacji przepisów Kodeksu spółek handlowych (prawa spółek handlowych) w zakresie funkcjonowania rad nadzorczych, które wejdą w życie już 13 października 2022 r. Podstawowym celem zmiany jest unormowanie „grupy spółek” w systemie prawa spółek handlowych, poprzez systematykę podmiotów - spółek kapitałowych, na spółkę dominującą, oraz spółkę zależną lub spółki zależne, które na podstawie uchwałą o uczestnictwie w grupie spółek, mają wspólny cel gospodarczy i kierują się wspólną strategią w celu jego realizacji. Wspólny cel gospodarczy, który został zdefiniowany jako „interes grupy spółek”, jako de facto klauzula generalna, uzasadnia sprawowanie przez spółkę dominującą jednolitego kierownictwa nad całą grupą spółek, a wiec również nad spółką zależną, czy spółkami zależnymi. Wprowadzane zmiany w zakresie regulacji funkcjonowania rad nadzorczych, zasadniczo obejmują: Nowe uprawnienia i obowiązki rad nadzorczych spółek działających w ramach grupy spółek (art. 21[1] – 21 [16] KSH), zmiany regulacji funkcjonowania rad nadzorczych w indywidualnych spółkach kapitałowych (art. 214[1], 219-219[2], 221[1] i 222 KSH), zmiany regulacji funkcjonowania rady nadzorczej w spółki akcyjnej (art. 380[1], 382, 382[1], 384 [1], 387[1], 388-390[1] KSH). kancelaria prawna gdynia, prawnik gdynia, prawo spółek handlowych, rada nadzorcza, prawo spółek handlowych gdynia, radca prawny gdynia, reforma ksh, stała obsługa firm, odpowiedzialność zarządu spółki zależnej, odpowiedzialność zarządu spółki dominującej, odpowiedzialność rady nadzorczej spółki zależnej, odpowiedzialność rady nadzorczej spółki dominującej, spółka dominująca, spółka zależna, spółka powiązana, spółka córka, wiążące polecenie, kancelaria gdynia, adviser, prawo handlowe prawnik, prawo handlowe kancelaria, prawo spółek handlowych prawnik, prawo spółek handlowych kancelaria, prawo spółek handlowych, prawo spółek, spółki handlowe, spółka z o.o., spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, k.s.h., ksh, kodeks spółek handlowych

Czytaj dalej
Prawo dla biznesu
Czy potrącenie wierzytelności może być dobrym sposobem na szybkie wyegzekwowanie długu?

W dobie kryzysu coraz częściej zdarza się, że dłużnicy nie płacą swoich zobowiązań. Wierzyciel może w takiej sytuacji wystąpić z pozwem do sądu a potem skierować sprawę do komornika. Niestety jest to długotrwały proces na końcu którego może okazać się, że dłużnik jest niewypłacalny a wierzyciel zamiast odzyskać pieniądze poniesie kolejne koszty. Potrącenie wierzytelności może zaoszczędzić wierzycielowi czas, koszty oraz wyeliminować ryzyko niewypłacalności dłużnika.

Czytaj dalej